Hoe hoog is de Boswachttoren? Hoogte, ontwerp en architectuur

Als je recht onder deze constructie staat en omhoog kijkt door het roestige roosterwerk van cortenstaal, krijg je al duizeligheid voordat je één stap hebt gezet. De meeste bezoekers die in het beukenbos van Gisselfeld Klosters arriveren, vragen zich meteen af naar de skovtårnet højde, simpelweg omdat de omringende bomen al indrukwekkend groot zijn – en deze zandloper van donker metaal en hout slokt ze helemaal op. Het ziet er niet uit als een traditionele uitkijktoren. Het lijkt meer op een reusachtig stuk hedendaagse kunst dat met een kraan in het bladerdak is neergelaten.

Je hoort de wind door de bladeren ruisen, vermengd met het zachte getrappel van schoenen op eiken vloerplanken hoog boven je hoofd. De geometrie speelt je parten terwijl je op grondniveau staat. Omdat het midden smaller wordt en de top juist uitwaaiert naar de hemel, is het bijna onmogelijk om de ware afmetingen te raden zonder de blauwdrukken te raadplegen. Laten we eens kijken naar de echte metingen, de verbijsterende architectuur achter de curve en hoe het echt voelt om helemaal naar boven te lopen.

Hoe hoog is de Boswachttoren? De exacte hoogte en elevatie

Om de simpele vraag te beantwoorden: de toren zelf is precies 45 meter hoog. Dat is ruwweg 148 voet vanaf de vochtige bosbodem tot de leuning van het bovenste uitzichtplatform.

Vijfenveertig meter klinkt misschien bescheiden als je je leven doorbrengt tussen stads wolkenkrabbers. Maar hier, in het vlakke agrarische landschap van Zuid-Zeeland, voelt het enorm. Dit is de beroemde 45 meter hoge toren op Seeland waar reizigers over praten, en zijn fysieke gestalte vertelt slechts de helft van het verhaal. De plek waar de toren staat, is gekozen vanwege de natuurlijke elevatie. De basis rust op een zachte heuvelrug die ongeveer 90 meter boven zeeniveau uitsteekt.

Als je de klim maakt en op de bovenste rand staat, bevind je je eigenlijk op 135 meter boven zeeniveau. Deze hoogte maakt het de hoogste toegankelijke uitkijkpost op het hele eiland Seeland. De bomen direct onder de rand zijn volwassen beuken, waarvan er veel 20 tot 30 meter hoog zijn. Tijdens de eerste twee derde van je klim word je omringd door schors, mos en bladerrijke takken. Dan, plotseling, zakt het bladerdak onder je voeten weg en opent de horizon zich wijd en zijd.

Hier zie je hoe de fysieke footprint en afmetingen eruitzien in de ruwe ingenieursdata:

De hyperboloïde silhouet: Camp Adventure-architectuur en geometrie

De ongebruikelijke zandloper-vorm is niet alleen gekozen om mooi te zijn op sociale media. Het Deense architectenbureau EFFEKT, onder leiding van partners Tue Foged en Sinus Lynge, is verantwoordelijk voor dit project. Zij hebben jaren besteed aan het bedenken van een observatiedek dat de boservaring versterkt in plaats van te domineren als een industriële antenne.

Hun oplossing was een hyperboloïde vorm. De toren heeft een brede basis van ongeveer 28 meter in diameter, wat hem stevig in de grond verankert zonder dat er lelijke, enorme kabels nodig zijn die door de wortelstelsels snijden. Daarna vernauwt hij zich tot een slanke taille van slechts 14 meter breed in het midden, precies waar het bladerdak het dichtst is. Zodra de spiraal loskomt van de hoogste takken, zet de structuur zich weer uit tot een diameter van ongeveer 28 meter op het observatiedek.

Dit ontwerp dient een slimme dubbele functie. Ten eerste houdt de vernauwing in het midden de helling dicht bij stammen en nesten, waardoor bezoekers een intiem kijkje krijgen in de ecologie van het bladerdak. Ten tweede zorgt de uitwaaierende top voor maximale oppervlakte waar bezoekers kunnen vertoeven, de 360-graden panoramische blik kunnen bewonderen en tegen de leuning kunnen leunen zonder elkaar in de weg te zitten.

De materialen maken dat de toren voelt als een organisch onderdeel van het bos. De structurele ribben zijn gemaakt van cortenstaal, een weerbestendig metaal dat oxideert tot een stabiele, fluweelachtige laag donkerroest. Die roodbruine patina sluit naadloos aan bij de vochtige schors van beuken- en dennenbomen. Het loopoppervlak is bekleed met duizenden lokale eiken latten, volledig onbehandeld zodat ze na verloop van tijd verweren tot een rustig zilvergrijs.

Lopen naar boven: hellinglengte, hellingsgraad en de hoogte van Camp Adventure

De tocht naar de top begint al voordat je de stalen constructie aanraakt. Je begint op een verhoogd houten looppad dat zich ongeveer 900 meter door het bos slingert, beekjes oversteekt en om omgevallen moederstammen heen slingert die natuurlijk mogen vergaan.

Zodra je de basis bereikt, wacht je geen angstaanjagende trap van stenen treden. De toren heeft nul treden. In plaats daarvan loop je langs een doorlopende spiraalhelling van 650 meter die 12 volledige rotaties maakt rond de centrale as. Omdat de helling slechts 7 à 8 procent bedraagt, voelt de klim nooit vermoeiend voor je kuiten. Peuters lopen zelfstandig omhoog. Ouders duwen dubbele kinderwagens zonder te zweten, en rolstoelgebruikers kunnen moeiteloos de spiraalvormige route nemen.

Wat mij tijdens mijn eerste bezoek het meest verraste, was het tempo. Je staart niet gewoon naar een bestemming ver boven je. Het perspectief verandert elke paar stappen terwijl je ogen door het bos dwalen:

• De bosbodemzone: de onderste twee lussen houden je dicht bij mosachtige grond, varens en rottende wortelsystemen waar de geur van vochtige aarde sterk is.
• De stammenkorridor: de volgende lussen slingeren tussen gladde grijze beukenstammen, waardoor je oog in oog komt te staan met spechtengaten en vogelnesten op ooghoogte.
• Het bladerdak: als de toren vernauwt tot zijn taille, word je plotseling omhuld door een dicht plafond van bladeren, gefilterd groen licht en zoemende insecten.
• De kroonontsnapping: na de tiende lus opent de hemel zich, neemt de wind merkbaar toe en kijk je neer op het golvende groene tapijt van boomkruinen.

Het duurt meestal 15 tot 20 minuten om van de onderkant van de helling naar het bovenste platform te lopen, aangenomen dat je een paar keer stopt om naar de bomen te kijken. Als je elke bord met informatie wilt lezen of de schaduwen van het stalen rasterwerk wilt fotograferen, plan dan een halfuur in.

Uitzicht vanaf de top en het maken van Camp Adventure-foto’s

Zodra je laarzen het bovenste dek raken, is de beloning direct zichtbaar. Op heldere middagen strekt het zicht zich uit over ongeveer 25 kilometer in elke richting over de zachte heuvels van Zuid-Zeeland. Je kunt de lappendeken van velden zien, piepkleine kerkspitsen in verre dorpjes en lange stroken kustbos die zich uitstrekken naar de Oostzee.

Bij heldere atmosferische omstandigheden kun je zelfs Kopenhagen zien, meer dan 50 kilometer naar het noorden. Kijk met een verrekijker en je kunt de pijlers van de Øresundbrug zien die over het water naar Zweden reiken, en zelfs de gedraaide silhouetten van de Turning Torso-wolkenkrabber in Malmö. Op vochtige of mistige dagen krimpt het uitzicht tot een rustige zee van mist waar alleen de hoogste boomtoppen als kleine eilandjes bovenuit steken.

Fotografen die op zoek zijn naar memorabele Camp Adventure-foto’s verzamelen zich hier vaak rond het gouden uur. De wisselwerking tussen het late namiddaglicht, lange diagonale stalen schaduwen en de gebogen houten helling levert dramatische composities op. Recht naar beneden kijken in de werveling van de spiraal vanaf de noordelijke rand van het bovenste dek geeft je die iconische, duizelingwekkende foto die deze toren op internationale architectuurwebsites heeft gezet.

Ik vind ochtendlicht even waardevol. Als je aankomt net wanneer de poorten openen, heb je misschien zelfs 15 minuten helemaal alleen op het bovenste dek. Je hoort zangvogels roepen uit de kruinen onder je in plaats van het geklets van schoolklassen.

Wie heeft het gebouwd? De achtergrond en wie is eigenaar van Camp Adventure

Bezoekers vragen zich vaak af wie eigenaar is van Camp Adventure en hoe een ambitieus particulier architectonisch monument in een beschermd Deens bos terecht is gekomen. Het terrein is in eigendom en beheer van Camp Adventure ApS, een outdooravonturenbedrijf opgericht door de Deense ondernemer Jesper Mathiesen.

Oorspronkelijk begon het terrein als een outdooractiviteitenpark met hoogteparcoursen tussen de bomen. Als je actieve kinderen hebt of zelf graag aan touwladders hangt, is het Camp Adventure klimpark naast de toren een leuke combinatie met de rustige wandeling omhoog.

Mathiesen en zijn team wilden een attractie creëren die mensen van alle fysieke mogelijkheden, inclusief oudere bezoekers en gezinnen met jonge baby’s, de sensatie van het bladerdak laat ervaren zonder in harnassen te hoeven klimmen. Ze werkten samen met Gisselfeld Klosters Gods, een van de oudste en grootste particuliere landgoederen van Denemarken, dat het omliggende bosbezit. De bouw vereiste delicate techniek om de oude wortelnetwerken in de buurt niet te beschadigen. De toren opende officieel in maart 2019 en won direct ontwerpawards van het American Institute of Architects en stond op de lijst van TIME Magazine’s Greatest Places in the World.

Je planning voor deze trip vereist minimale moeite. Als je uit Kopenhagen komt, duurt de rit naar het zuiden via de E47-snelweg minder dan een uur, waardoor het een makkelijke dagtrip is weg van de drukte van de hoofdstad.

Als je je dag rond de hoogte van Camp Adventure en de verkenning van het terrein organiseert, houd dan deze praktische tips in gedachten:

• Schoeisel: draag comfortabele wandelschoenen of sneakers in plaats van gladde sandalen, omdat het houten hellingpad glad kan worden als het bedekt is met natte herfstbladeren.
• Weersvoorspelling: check de lokale bewolkingsvoorspellingen voordat je je hotel verlaat, want dichte lage mist kan het 25 kilometer brede panoramische uitzicht helemaal uitwissen.
• Logistiek met kinderwagens: kinderwagens en handbewogen rolstoelen rollen makkelijk omhoog, maar een zwaardere rolstoel duwen over een 650 meter lange helling vereist redelijke armkracht.
• Druktepatronen: tourbussen arriveren meestal tussen 11:30 en 14:00, dus kies voor de vroege ochtend of late namiddag voor een rustige, ongehinderde klim.

Veelgestelde vragen over de hoogte van de Boswachttoren

Mijn ervaring

De Boswachttoren had gemakkelijk een opdringerig toeristisch spektakel kunnen worden, maar de terughoudendheid in het ontwerp redt het. Het geroeste staal ziet er perfect op zijn plaats naast eeuwenoude beuken, en de geleidelijke klim dwingt je om af te remmen en de boslagen te observeren in plaats van rechtstreeks naar de beloning te snellen. Ga vroeg op een doordeweekse ochtend als dat kan, pak een warme koffie bij de ingang van het pad en neem de tijd om omhoog te lopen door de ochtendmist.

Lees meer over forest tower denmark.